Monday, April 13, 2009

Niet verlaten door Mij.


Esther.
Ik noem haar Esther.

Een poosje geleden gingen Eli en ik op stap.
Een vriendin woont een aantal kilometers uit de stad en wij gaan op bezoek.
De hele auto ruikt heerlijk naar thaise chilies en soep want we nemen ook eten mee. Voor zo'n man of 18.
De levendige Thaise route beschrijving bracht ons er mooi op tijd... bij het rijstveld rechts dan derde GROTE boom links dan nog een paar bomen en weer links dan zandweggetje aan je rechterkant nemen en uitrijden, bij de derde winkel naar links... Ja dit klinkt mischien goed, maar er zijn overal rijstvelden en bomen en zandweggetjes en winkeltjes.
Maar we zijn er. En dat is fijn.

De hele club staat al te wachten, ja op ons en het eten want ze hebben honger, altijd.

M'n vriendin heeft naast haar eigen dochters nog zes kinderen in huis.
Zes kinderen met een verhaal.
En vandaag mag je net als ik kennis maken met Esther.

"You mommy?"
"Hallo Esther, this is Eli and I am Eli's mommy."
"You food today?"
"Ja lieverd" antwoord ik "we hebben toch lekker eten bij ons!"
"Eli boy"
"Yes Eli is a boy and you are a girl."
"One, two, three, four, five, six, seven, eight, nine, ten."
"Your English is very good Esther!"

"Mommy Eli boy, Esther girl, one, two, three, four, five, six, seven, eight, nine, ten, I love you."
"Come here sweetheart let me give you a hug." En ik fluister in haar oor: "I love you too Esther." En dat is even genoeg voor een heerlijk gegiechel.

Ergens in de bergen van Thailand ligt een dorpje. Een klein dorpje waar de mensen nog traditioneel leven. Een aantal maanden geleden gingen Esther's verzorg ouders op weg naar dit dorpje.
"Daar is ze."
En zo werd Esther aan haar verzorg ouders gegeven.
En begonnen ze de lange weg terug naar de stad, met Esther.
Wat een verdrietige waarheid.
Later werd meer bekend over Esther en haar achtergrond.

Een meisje van acht.
Esther.
"Ik hoef je niet meer, het is genoeg geweest.
In mijn leven pas jij niet meer.
Eigenlijk nooit gepast.
Nu laat ik je gaan.
En hoop ik dat het geluk met je zal zijn."

Er is nog meer in Esther's verhaal. Maar ik laat het hierbij en hoop dat er een verlangen in je hart groeit om te bidden voor deze natie die de Heer niet kent.

Esther. Verlaten.
Maar niet verlaten door God.





Een kusje voor Opa en Oma

Lieve Opa en Oma
Hier is een lekker kusje voor jullie!!!

Woensdagmiddag traditie.
Een chocolade reepje!

Kijk Opa en Oma,
dit is mijn wig wam.
Helemaal zelf gemaakt.
Ik maak lekkere prutsoep ook een hapje?


Hoog he?
Liefs Eli




Friday, April 10, 2009

Your Glory

"LEUK LEUK LEUK, wij gaan een middagje uit! En we gaan naar de dieren papa!" Papa is natuurlijk al op de hoogte, maar toch die vraag: "Echt waar?" "JA JA JA lekker leuk naar de dieren." Nu hebben we genoeg dieren in huis maar deze dieren zijn weer eens iets anders, ander formaat enzo. Maandag was een vrije dag, en we besloten om eens op stap te gaan...


YOUR GLORY



Hoe kunnen we aan Uw bestaan twijfelen?
Wanneer Uw naam geschreven staat in alles wat leeft.
En in alles wat U ooit schiep.





U maakte Uw bestaan bekend aan de volken.





Zodat ze zouden horen.





En leven voor U.




Hoe kunnen we aan Uw bestaan twijfelen?
Wanneer Uw naam geschreven staat in alles wat leeft?
En in alles wat U ooit schiep.





Dat Uw dag komen mag.
En U uw glorie laat zien.
Goede Vijdag.
En we weten al wat volgt...
U leeft!







Sunday, April 5, 2009

Dropjes

Dropjes.
Ja wie lust die dingen nou?
We hebben het vaak geprobeerd, maar het resultaat is altijd hetzelfde.
Onze Thaise vrienden lusten ze gewoon niet. Maar het is altijd wel leuk als ze het proberen.
Eli is er dol op, en daarom genieten we maar zelf van de voorraad.
Lekker hoor zo'n zwart nat kleverig snoepje...