Wat is dat?

Uuh... mam wat is dat?

Oh, dat is lekker joh, proef maar eens.

Ok.

Ik ben dapper!

Ja dat is weer eens wat anders. Soms is het ECHT een verassing wat we te eten krijgen! Zoon lief vond het heerlijk en heeft zes soortgelijke exemplaren op.

Corine

Almighty Heavenly Father

Almighty Heavenly Father.

Overseer of the whole world.

Searcher of the hearts.

Of every men.

Women.

And Child.

Redeemer and Heeler.

Of all that was broken since the fruit was eaten.

I will not take for granted.

I will not take for granted,

The rain nor the sun.

The flowers and the trees that blossom.

I will not take for granted,

your smile.

The lady at the cornerstore.

I will not take for granted,

my home and family.

Your way in my life.

I will not take for granted,

my husband.

My son.

I will not take for granted,

Your guiding hand,

in all times.

I will not take for granted,

Your Word,

Your strenght,

Your compassion,

Your thoughtfulness.

I will not take for granted,

anymore God.

For You created life. And I marvel at it.

Only You know.

Absoluut. Sure thing. Fiets vandaag weer terug van Dari. Nog een paar minuutjes en dan ben ik thuis, daar wissel ik de fiets om voor de auto en haal Eli van school. Routine noemt men dat. Heerlijk dat stukje fietsen niet bepaald een frisse neus halen maar gewoon goed. Dari is een jonge vrouw en woont in een dorpje vlakbij het onze, vandaar die fiets... Zo'n tien minuten ongeveer van 'sawadeeka' hier en 'sawadeeka' daar. Hallo, hallo. De vrouwen zitten buiten en hmm maken de lunch al klaar, de chilli's geven me letterlijk het water in de mond. De eigennaar van het winkeltje op de hoek is erg behulpzaam en voorziet me regelmatig met precies de juiste ingredienten voor een Thaise schotel. Voor vanmiddag zitten we goed, hebben namelijk zelf ook chilli's! "Waar ga je heen?" t'is elke keer hetzelfde antwoord, maar dat maakt niet uit, 'naar Dari'. 'Waar is je zoon?', 'hij is op school' nu is de school nogal moeilijk te vinden in de stad dus dat mag ik nog wel eens uitleggen. 'Waar is je man?' 'Hij werkt'. Inmiddels ben ik natuurlijjk al afgestapt want al fietsend krijgt je zo'n hele conversatie niet voor elkaar. 'Oh ja wat doet hij ook al weer?'. Ik vecht tegen de emoties. Dit is het dus. Gewoon een moment Heer om U te delen met het volk waar U Sorin en mij geplaatst hebt. De waarheid van de situatie is soms zo overweldigend. Nu zijn we nog bij elkaar buren en 'dorpburen'. Maar wat zal alles anders zijn bij Uw terugkomst. Haar handen gerimpeld en ogen met lijntjes, zou ze U ooit aannemen Heer? De geschiedenis begrijpen? Dari helpt me geweldig in het vorderen van de taal. De reis naar haar huis is al een avontuur op zich. Ik kom nogal eens te laat...

Corine

Hier.

We werken vandaag in dit kinderhuis buiten de stad. We gebruiken het vertrouwde programma van spelletjes, bijbelverhaal (of studie voor de oudere kinderen) en opnieuw sport en spel.
We worden met open armen ontvangen en het programma is een mooie onderbreking van de dagelijkse/ weekelijkse bezigheden in het dorp.
Natuurlijk eten we weer mee, geen gelegenheid zonder rijst erbij!

'Oh wat leuk' denk ik Bam gaat me het meisjes vertrek laten zien. Het is een gebouwtje dat wat verder op ligt. Enthousiast loopt de hele groep meiden mee. Heerlijk giechelend verraden ze dat dit een hele gebeurtenis is. "We hebben het helemaal opgeruimd en schoongemaakt" vertrouwd een van de kleinste dames me toe. Als je ons zag lopen en het enthousiastme van de meiden zou zien zou je toch echt denken dat er iets spectaculairs aan zat te komen. Dat was ook waar, maar op een ander niveau. "Oh ja ze slapen allemaal bij elkaar, in soort bedden in een heel klein kamertje en het is donker. En ik geloof dat ik ook wat ruik.' 'Het is netjes' zeg ik 'en waar slaap jij?' vraag ik de kleine dame die alles al een beetje heeft verklapt. Trots loopt ze voor me uit naar het betreffende plekje. 'Hier'. Een dekentje met een lief klein beertje eronder. 'Wat een schatje' vertel ik haar en dat vind ze zelf ook.
Wat hebben we een verschillen in onze levens denk ik.
Dankbaar dat ik even bij deze kinderen van God mocht zijn.

Corine

Upon awakening each day...

This is the beginning of a new day.

God has given me this day to use as I will.

I can waste it or use it for good.

God has said that the days of our lives are numbered.

What I do today is important because I am exchanging a day of my life for it.

When tomorrow comes, this day will be gone forever, leaving in it's place something that I have traded for it.

I want it to be gain, not loss, good, not evil, success, not failure, in order that I shall not regret the price that I paid for it.

Only one life will soon be past, only what's done for Christ will last.

Burma

We zijn een poosje geleden in Burma geweest. Vijf uur rijden naar de grens en dan weer terug.

Ja leg dat maar eens uit aan het kleine mannetje. Om het allemaal leuk te houden beloven we dat we even naar de markt zullen gaan in Burma. "Goed hoor" roept Eli vanaf de achterbank.

We halen net de tien minuten, "zijn we er al?"

Burma, een land waar politiek gezien nogal wat aan de hand is. Dus ik neem alle voorzorgsmaatregelen;

"handje geven hoor", "langs de kant lopen", "altijd dicht bij mama blijven", "altijd kijken waar wij zijn", "voorzichtig hoor", "kom maar hier lieverd", "Oh pas op een brommer" "pas op een fiets" pas op een eh... soort auto" en dan begin ik weer opnieuw, "gezellig" denk ik nog. Maar gelukkig voelden we ons veilig op de markt en konden we er ook even van genieten. Na een poosje leek het straatbeeld met de vele bedelaars de gewoonste zaak van de wereld voor Eli. En ze moeten natuurlijk allemaal iets hebben want Eli heeft God's liefde voor alle mensen heel goed begrepen. Je hebt een goed hart mijn lieve jongen!

In de auto probeer ik het: "hoe vond je het op de markt?"

"Ik vond het leuk, ik vond de doekjes leuk, ik vond de dingen leuk, ik vond de bedelaars leuk, ik vond alles leuk, maar het is wel een beetje ver rijden he?" "Ja" zeg ik, "probeer nu maar even wat te slapen dan rust je lekker uit.

"OOO maar ik ben helemaal niet moe hoor en in plaats van een slapend jongetje achterin hadden we weer vijf uur; "Wat is dit? Wat is dat? Hoe heet die meneer? Heeft die auto benzine of diesel? Hoe hard kan u rijden papa? Mama u hebt lange haren en papa en ik niet. Waarom loopt die mevrouw zo raar? Ik heb kriebel aan mijn ene voet, maar die andere kriebelt niet, er kriebelt er dus maar 1, apart he?"

Lieve schat wat ben je toch een heerlijk mannetje

en we mogen binnenkort weer naar Burma!

Zodra we de grens over zijn komt de enorme armoede je tegemoet. Ik vind de bedelaars en het straatbeeld met de zieken echt overweldigend. De kindertjes hangen letterlijk aan Sorin zijn broek. Ik heb Eli even, voor hemzelf, in wat veiligheid gebracht en die zit nu op mijn heup, zodat alleen zijn bungelende beentjes worden gegerepen. En ik denk "lieve kinderen waar zijn jullie ouders?". Sommigen van hen een jaar of drie. Wat we ook in Thailand tegenkomen is een groep kinderen, ongewenst en op straat gezet.

Eenmaal laat thuis die avond overdenken Sorin en ik de dag.

Heer wat is uw woord belangrijk. Dat een ieder U glorie zal brengen.

Corine