Celebrating.
Viering, feestelijke herdenking.
Feest.
Door mijn tranen heen lees ik het; "Celebrating".
Vandaag is het feest.
Zo wil ze het en zo is het ook.
Een feest.
Een vriendin, Janet, gaat naar huis.
"Wat een lief klein kindje heb je van de Heer gekregen, een jongetje van God".
Met deze woorden leer ik haar vier en een half jaar geleden kennen op een feestje georganiseerd door NTM vrienden ter ere van de geboorte van Eli.
'Wat een lieve zachte vrouw' denk ik bij mezelf.
Janet werkt als bevoorrader op de Christelijke internationale school en is assistent voor de afdeling van speciale benodigdheden. Kinderen die extra zorg en begeleiding nodig hebben.
Wie ze werkelijk is en wat ze voor velen betekend kom ik pas veel later achter.
Janet heeft het karakter en de gave, die maar weinigen bezitten, in haar nabijheid is een uitstraling van totale acceptatie, gezelligheid, rust en God's liefde. Altijd.
Janet doet haar werk met zoveel liefde dat het mij verrast.
Zo vol avontuur kan het bevoorraden van een school toch niet zijn?
In Janet's gezelschap ben je speciaal en op je weg naar huis bemoedigd.
Dag in dag uit, jaar in jaar uit rijd ze naar de stad met een nieuwe boodschappenlijst.
Ze dient de mensen om haar heen.
Omdat ze die keuze heeft gemaakt.
Janet doet de dingen die moeten gebeuren. Niet de meest interessante dingen.
Geen werkopdracht om steeds over naar huis te schrijven.
Mischien wel een taak waar de meeste van ons niet direct voor zouden willen tekenen.
God's liefde schijnt in haar.
Naast de lieve zachte vrouw die ze is heeft ze een universitaire opleiding genoten in de USA.
Voordat ze haar carriere in de zending begint bezat ze hoog gewaardeerde functies en was ze een welgevraagd spreker in haar thuisland.
Waarom de zending?
Waarom bevoorrader van een school?
Janet is een kind van God.
En God sprak tot haar.
Zij luisterde.
En gehoorzaamde.
Ik wilde je graag een kijkje geven in het leven van Janet.
Een vrouw die ervoor kiest om voor de Heer te leven, wat Hij ook van haar vraagt.
Ze zal zich mischien wel eens afgevraagd hebben: "Maar Heer wat moet ik dan met mijn opleiding en kennis?".
Maar God gebruikt haar op het zendingsveld om Zijn licht te laten schijnen in de duisternis.
Het gaat niet om ons.
Het gaat om God.
Dat Hij de Glorie zal ontvangen van ons leven.
Mischien kwam je vandaag toevallig op onze site en ken je ons niet of mischien ben je een vriend van ons een 'bekende' en zag je het woord 'celebrate' als kopje boven dit artikel staan.
Je dacht wellicht 'Oh feest in Thailand!'
Een party!
Dat ook jouw leven bij de Heer mag zijn.
Zoals het leven van deze vrouw in Thailand.
Laat dat een uitdaging zijn.
Vandaag en in de toekomst.
Janet leerde je om met God te leven.
Nu heeft ze ons ook geleerd om met God te sterven.
Janet is thuis.
Bij onze Hemelse Vader.
Voor altijd.
Door mijn tranen heen lees ik het; "Celebrating'.
Want het is feest, Janet is thuis.
Ik denk dat ze door iedereen die haar kende wordt gemist.
We vieren niet dat Janet is gestorven maar dat ze bij de Here God is.
We zingen:
"Soon and very soon we are going to see the King"
Geloof je?
Haar laatste wens gaat in vervulling ze wordt begraven bij de mensen die ze zo liefheeft.
In het Land van de Thais.
Als een van de eersten verlaat ik de dienst omdat ik Eli ga ophalen uit school. Gelukkig kan ik de auto uit de beroerde parkeerplaats halen en manouveer ik langs alle auto's die ongelukkig staan geparkeerd.
Terwijl ik het terrein verlaat rij ik langs een aantal auto's, helemaal volgepropt met balonnen.
Balonnen die we later op zouden laten op de begraafplaats.
Het is feest.
Janet is bij God!
