Hier.

We werken vandaag in dit kinderhuis buiten de stad. We gebruiken het vertrouwde programma van spelletjes, bijbelverhaal (of studie voor de oudere kinderen) en opnieuw sport en spel.
We worden met open armen ontvangen en het programma is een mooie onderbreking van de dagelijkse/ weekelijkse bezigheden in het dorp.
Natuurlijk eten we weer mee, geen gelegenheid zonder rijst erbij!

'Oh wat leuk' denk ik Bam gaat me het meisjes vertrek laten zien. Het is een gebouwtje dat wat verder op ligt. Enthousiast loopt de hele groep meiden mee. Heerlijk giechelend verraden ze dat dit een hele gebeurtenis is. "We hebben het helemaal opgeruimd en schoongemaakt" vertrouwd een van de kleinste dames me toe. Als je ons zag lopen en het enthousiastme van de meiden zou zien zou je toch echt denken dat er iets spectaculairs aan zat te komen. Dat was ook waar, maar op een ander niveau. "Oh ja ze slapen allemaal bij elkaar, in soort bedden in een heel klein kamertje en het is donker. En ik geloof dat ik ook wat ruik.' 'Het is netjes' zeg ik 'en waar slaap jij?' vraag ik de kleine dame die alles al een beetje heeft verklapt. Trots loopt ze voor me uit naar het betreffende plekje. 'Hier'. Een dekentje met een lief klein beertje eronder. 'Wat een schatje' vertel ik haar en dat vind ze zelf ook.
Wat hebben we een verschillen in onze levens denk ik.
Dankbaar dat ik even bij deze kinderen van God mocht zijn.

Corine